شغل زندگی (بخش یازدهم)

همه ما از بدو تولد یک شغل داریم. یعنی بقدری توانمندی بالقوه داریم که یک شغل به ما داده اند. این شغل ، زندگی است. انسان را خدا آفریده و تنها آفریده ای است که دارای اراده و حق انتخاب است، و صد البته انتخاب گزینه های بهتر برای زندگی خودش و تاثیر مثبت بر زندگی دیگران . نماینده خدا، شایسته بهترین هاست و باید به کمتر از بهترین ها رضایت ندهد. و هرکسی در این حرفه شرح وظایفی دارد که موظف به انجام آنهاست.
در اینجا دو مورد از این وظایف یعنی آرامش ذهن و داوری و قضاوت مطرح می گردند و شما با پوسترهای انگیزشی و آموزشی آشنا می شوید که با مطالعه آنها طرز فکرتان را در جهت مثبت تغییر می دهید و با تکرار و تمرین باورهای سازنده و مفید در خود ایجاد می کنید و نتایج فوق العاده ای بدست می آورید: آرامش ذهن و قضاوت کردن آرامش ذهن و قضاوت کردن آرامش ذهن و قضاوت کردن

آرامش ذهن

فرض کنید یک لپ تاپ دارید. این لپ تاپ دارای مجموعه ای از سخت افزارها است. بر روی لپ تاپ شما صد در صد یک سیستم عامل وجود دارد، مثلا ویندوز یا لینوکس. همچنین مجموعه ای از برنامه های مختلف مثل اکسل یا وورد یا فتوشاپ. آیا حاضرید تا هر برنامه ای را از هرجایی بگیرید و آنرا روی سیستم خود نصب کنید؟ آیا اصلا اینکار عاقلانه است؟ مسلما نه. شما برای اینکه سیستمتان دچار ویروس نشود حتما آنتی ویروس نصب کرده اید، چون در غیر اینصورت پس از مدتی لپ تاپ شما دچار افت سرعت میشود، برنامه های کاربردی درست کار نمی کنند و کلا سیستم مختل و ناکارآمد می شود. ذهن شما همان سیستم عامل شماست. جایی که افکارتان در آن پردازش می شوند. پس مراقب باشید که چه افکاری در سر دارید. ذهن تنها قلمرو درونی است که هیچکس نمی تواند بدون اجازه شما وارد آن شود. فرمانروای بلامنازع وجودتان. احدی نمیتواند بدون کسب اجازه از شما احساسات شما را جریحه دار کند،تعادل روحی و قدرت استدلال و فیزیولوژی شما را به هم بزند.تندرستی و آرامش ثروتهای فوق العاده ای هستند. چنانچه مراقب ورودی های آلوده کننده و غیرمفید نباشید،( مثل اخبار، همنشینی با افراد منفی باف و غرغرو، عضویت در کانالهایی که جز اتلاف وقت کمکی به شما نمی کنند) فضای درونی شما با اطلاعات مخرب و بی‌فایده، به هم خواهد ریخت. از طرف دیگر، حرفهایی نزنید یا کارهایی نکنید که ذهن شما را دائما به خود مشغول کنند و انرژی شما را مصرف نمایند.مثلا دروغ نگویید چون در اینصورت باید دائم مراقب باشید تا لو نروید و اگر هم لو بروید در ادامه داستانهای دیگری خواهید داشت. به همین ترتیب قضاوت نکنید، اهمال کاری نکنید تا مشغله ذهنی تان کم شود، مقایسه نکنید، حسادت نکنید، عذر و بهانه نیاورید،کینه و دشمنی را نگه ندارید، ناشکری نکنید،چرا که تمام این موارد باعث تغییر تمرکز شما از روی خواسته ها و اهدافتان می شوند و هزینه و انرژی و زمان بیشتری را به شما تحمیل می کنند. بجای آن پیشگیری کنید چون بهتر از درمان است مثلا: گذشت و بخشش داشته باشید، صبوری کنید،گذشته در گذشته ، آنرا فراموش کنید، لازم نیست در هر زمینه ای دخالت کنید بلکه، در صورت نیاز و در حد صلاحیت و توان خود مداخله نمایید، مراقبه کنید. دائما حواس پنچگانه خود را درگیر کنید تا فضایی برای افکار و احساسات منفی باقی نماند، رسیدن به لذتهای زندگی به هر قیمتی را، از ذهن خود بیرون کنید تا آرامش را جایگزین آنها کنید.آرامش ذهن و آسایش درونی، ناشی از عدم وایستگی به هر چیز، آرزو و خواسته ایست که همه آگاهانه یا ناآگاهانه به دنبال آن هستند.  تصمیمات نادرست مثل کسب ثروت بی حد و حصر که منجر به حرص و طمع مزمن میشود، کسب قدرت و نفوذ فوق العاده ، کسب رضایت و احترام دیگران به هر قیمت ممکن و … در ذهن ما نیست. با تمرین هر روزه از خودخوری و زمزمه های درونی خود را خلاص کنید. هر طور زندگی کنید همانطور خواهید بود. افرادی که عزت نفس و اعتماد بنفس بالایی دارند، آرامش ذهنی فوق العاده ای دارند. نشانگان کمبود عزت نفس را مطالعه کنید. هر چه تعداد این نشانه ها در فرد بیشتر باشد، آرامش ذهنی و درونی کمتری دارد.

داوری و قضاوت

قضاوت یا داوری، از فرهنگ و آگاهی و درک و سلیقه و نظر یک فرد نسبت به یک موضوع ،نشأت می‌گیرد. توانایی ما برای درک زندگی و اطراف خود بقدری نیست و حتی ضرورتی ندارد که بتوانیم قضاوت کنیم. یعنی شما خودتان را معیار درست و غلط بودن یا خوب و بد بودن کارها و رفتارها و اعمال دیگران و شرایط می دانید. در صورتی که شاید خودتان همان رفتارها و کارها را انجام می دهید ولی نسبت به آنها آگاه نیستید. از طرفی قضاوت کردن به نوعی نشانگر اینست که برخی خصوصیات متضاد با دیگران دارید که از آنها خوشتان نمی آید، لذا غر زدن و شکایت کردن به نوعی قضاوت کردن است. یا نسبت به دیگران حسادت می کنید. از موضوعی خوشتان نمی آید و هیجانزده می شوید و بدون فکر و بررسی همه شرایط اظهار نظر می کنید و برچسب میزنید. با خوشبینی و مثبت اندیشی می توان از دام شکاکیت و بدبینی و قضاوت های بی ربط و نامعقول جلوگیری کرد.قضاوت در هر کاری یا نسبت به هر کسی نشانه عدم ارزش گذاری نسبت به اهداف و شخصیت خودمان است. نشانگر مصرف توان و انرژی در مسیری نادرست که هزینه رسیدن به اهداف را برایمان بیشتر می کند. نشانگر نااگاهی نسبت به ارزش زمان حال است. از قضاوت نسبت به اهمیت و ارزش دیگران بر اساس آنچه که فکر می کنیم طبیعی و عادی است خودداری کنید. اکثر قضاوتها به نوعی ریشه در عزت نفس شما دارند، از جمله نشانگان کمبود عزت نفس ، قضاوتهای بی مورد است.هر چیزی یا هرکسی حتما خصایص ویژه ای دارد که شاید ما آنها را نمی بینیم و تشخیص نمی دهیم. مثلا اجتماعی بودن غالب مردم نشانه کم ارزشی افراد درونگرا ، خجالتی و کم حرف نیست. قوی بودن در فعالیتهای ورزشی و فیزیکی به معنای کم ارزش بودن افرادی که در این زمینه ها کم تحرک اند نیست.